11 فوریه 2025- در بیانیه ی اجماعی اخیر از طرف سازمان های پزشکی پیشرو در بریتانیا - از جمله انجمن متخصصان بیهوشی، انجمن دیابت شناسان بالینی بریتانیا، انجمن جراحی متابولیک و چاقی بریتانیا، مرکز مراقبت های حین عمل، انجمن های مشترک دیابت بریتانیا برای مراقبت های بیمارستانی بیماران بستری، کالج سلطنتی بیهوشی، انجمن بیهوشی چاقی و جراحی باریاتریک، و انجمن داروسازی بالینی انگلستان- راهنمایی های به روز شده ای در مورد مدیریت حین عمل بیماران تحت درمان با آگونیست های گیرنده پپتید-1 شبه گلوکاگون، آگونیست های گیرنده پپتید انسولینوتروپیک دوگانه وابسته به گلوکز، و مهارکننده های کوترانسپورتر-2 سدیم-گلوکز ارائه شده است. این بیانیه بر اهمیت تصمیم گیری مشترک برای بهینه سازی ایمنی بیمار در طول دوره ی حین عمل- که معمولاً شامل دوره ی بستری در بخش، بیهوشی، جراحی و ریکاوری می باشد- تاکید می کند.

توصیه های جدید منتشر شده در مجله ی انجمن بیهوشی توسط دکتر کریم البغدادلی و همکارانش،بر اهمیت تصمیم‌ گیری مشترک در مدیریت خطرات آسپیراسیون ریوی برای بیمارانی که تحت درمان با آگونیست های گیرنده ی پپتید-1 شبه گلوکاگون (GLP-1) و آگونیست‌های گیرنده پپتید انسولینوتروپیک وابسته به گلوکز(GIP) در طول دوره بعد از عمل هستند، تاکید دارد.

توصیه‌ها برای مدیریت حین عمل بیمارانی که از GLP-1 RA وDual GIP/GLP RA ، استفاده می ‌کنند، عبارتند از:

•  مدیریت حین عمل بیمارانی که آگونیست های گیرنده GLP-1 و GIP را مصرف می کنند، باید شامل بحث در مورد خطرات آسپیراسیون ریوی و استراتژی های کاهش این خطر از طریق تصمیم گیری مشترک باشد.

•  بیماران باید این داروها را در طول دوره ی حین عمل ادامه دهند، دستورالعمل های ناشتا را رعایت کنند و از تکیه صرف به علائم دستگاه گوارش فوقانی برای تعیین محتوای معده خودداری شود.

•  کارشناسان توصیه می کنند که در صورت امکان، بی حسی موضعی به عنوان تکنیک اولیه در نظر گرفته شود و قبل از اینداکشن، از سونوگرافی معده در مرکز مراقبتی برای ارزیابی خطر آسپیراسیون استفاده گردد.

•  ارزیابی ریسک آسپیراسیون ریوی برای هر بیمار باید بر اساس مصرف دارو، وضعیت بیمار، و اجزای پروسیجرال در نظر گرفته شود.

•  برای به حداقل رساندن خطرات آسپیراسیون در طول بیهوشی، استراتژی‌ها شامل تجویز پروکینتیک ها، استفاده از لوله‌های نایی(tracheal tubes)، لوله‌ گذاری با توالی سریع اصلاح‌ شده، قرارگیری سربالا، استفاده از لوله معده برای تخلیه معده، و اکستوباسیون به صورت هوشیار(awake extubation) است.

هدف از این اقدامات افزایش ایمنی بعد از عمل و بهینه سازی مدیریت راه هوایی در بیمارانی است که تحت درمان باGLP-1 RA  وDual GIP/GLP RA ، هستند.

توصیه هایی برای مدیریت حین عمل بیمارانی که SGLT2i مصرف می کنند:

•  این بیانیه ی اجماعی همچنین مدیریت حین عمل را برای بیمارانی که از مهارکننده های سدیم-گلوکز کوترانسپورتر-2 (SGLT-2) استفاده می کنند، توصیه می کند تا خطر کتواسیدوز را کاهش دهد.

•  باید استراتژی های کاهش خطر از طریق تصمیم گیری مشترک مورد بحث قرار گیرد و مهارکننده های SGLT-2 را یک روز قبل و در روز جراحی متوقف کنند.

•  دستورالعمل های ناشتا باید رعایت شود و از گرسنگی طولانی مدت اجتناب شود. پس از جراحی، بیمارانی که در همان روز ترخیص می‌ شوند، باید هنگامی که غذا خوردن و نوشیدن برای آنها به حالت نرمال بازگشت (24 تا 48 ساعت پس از ترخیص) مصرف دارو را مجدداً شروع کنند، در حالی که بیماران بستری باید زمانی که کتون‌های خون مویرگی آنها به کمتر از 0.6 میلی ‌مول در لیتر رسید، دارو را دوباره شروع کنند.

•  کسانی که برای جراحی از رژیم های غذایی بسیار کم انرژی استفاده می کنند باید در شروع این رژیم، مصرف مهارکننده های SGLT-2 را متوقف کنند. قبل و بعد از جراحی باید قوانین مکتوب در روز بیماری به بیمار ارائه شود.

با افزایش استفاده از آگونیست های گیرنده ی GLP-1، آگونیست های گیرنده ی GIP و مهارکننده های  SGLT-2در مراقبت های حین عمل، نگرانی ها در مورد آسپیراسیون و کتواسیدوز یوگلایسمیک افزایش یافته است.این بیانیه از طریق یک تلاش مشترک شامل جراحان، متخصصان بیهوشی، پزشکان، داروسازان، و افراد دارای تجربه ی مرتبط با مراقبت های بعد از عمل تدوین شد. برای اطمینان از توصیه‌ های مبتنی بر شواهد، متخصصان در این پنل، یک مرور کامل بر متون انجام داده و پس از آن سه دور فرآیند دلفی اصلاح‌ شده سخت ‌گیرانه را برای ارزیابی و نهایی کردن دستورالعمل‌ها انجام دادند. این رویکرد ساختارمند با هدف ایجاد توصیه ‌های واضح و عملی برای مدیریت بیماران تحت درمان با آگونیست ‌های گیرنده ی GLP-1، آگونیست‌های گیرنده ی GIP و مهارکننده‌های SGLT-2 در طول دوره ی حین عمل جراحی بود.

در غیاب شواهد بالینی گسترده، این بیانیه ی اجماعی چند رشته ای به عنوان یک دستورالعمل حیاتی برای افزایش ایمنی حین عمل برای بیمارانی که تحت درمان با آگونیست های گیرنده GLP-1، آگونیست های گیرنده GIP و مهارکننده های SGLT-2 هستند، عمل می کند. با تأکید بر تصمیم ‌گیری مشترک و ارزیابی خطر فردی، این توصیه ‌ها چارچوبی عمل‌ گرایانه برای پزشکان فراهم می‌ کنند تا نتایج بیماران را بهینه کنند و در عین حال عوارض احتمالی بعد از عمل را کاهش دهند. همانطور که تحقیقات بیشتر منتشر می شوند، این دستورالعمل ها ممکن است برای اطمینان از بالاترین استانداردهای مراقبتی حین عمل تکامل یابد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/elective-peri-operative-management-of-patients-on-glp-1-gip-agonists-sglt-2-inhibitors-multidisciplinary-consensus-released-143041